தமிழகத்தில் வெடிகுண்டு தயாரிப்பு, வெடிப்பொருட்கள் உபயோகம், வெடிகுண்டு கலாச்சாரம் (2)

தமிழகத்தில் வெடிகுண்டு தயாரிப்பு, வெடிப்பொருட்கள் உபயோகம், வெடிகுண்டு கலாச்சாரம் (2)
தமிழகத்தில் வெடிப்பொருட்கள், குண்டுகள் தயாரிக்கும் தொழிற்சாலைகள்: அருவங்காடு என்ற இடத்தில் இருக்கும் கார்டைட் நிறுவனம், இந்திய ராணுவத்திற்கு சப்ளை செய்கிறது[1]. தமிழக அரசு நிறுவனமான[2] “தமிழ்நாடு எக்ஸ்போலிசிவ் லிமிடெட்” என்ற தொழிற்சாலையில் ரசாயன வெடிகுண்டு வகைகள் தயாரிக்கப் படுகின்றன[3]. குறிப்பாக அத்தொழிற்சாலை உற்பத்தி செய்யும் ரசாயன வெடிமருந்து கலவைகளில் இவ்வகை – நைட்ரோ செல்லூலோஸ் வருகிறது. நைட்ரோ செல்லூலோஸ் வகைகளில் ( Emulsion Explosives)  மூன்று வகைகள் உள்ளன[4]
  1. Non-Permitted – அனுமதிக்கப்படாதவை
  2. Permitted – அனுமதிக்கப்பட்டவை
  3. Seismic – பூமியதிர்வு ஆராய்ச்சி முதலியவற்றிற்கு உபயோகப்படுத்தப்படுபவை.

பென்டா எரித்ரிடோல் டிரை நைட்ரேட் என்ற [PETN (Pentaerythritol Tri-Nitrate) explosive] வெடிவகைகளும் உபயோகப் படுத்தப் படுகின்றன[5]. சமீபத்தில் இந்த வெடி மருந்துகள் கொண்ட குண்டுகளைத்தான் தீவிரவாதிகள் உபயோகப் படுத்தியுள்ளனர். இத்தகைய ரசாயனப் பொருட்கள் உபயோகம், அவற்றை பயன்படுத்தக் கூடிய முறைகளை அறிந்தவர்கள் என்று தெரிகிறது. குறிப்பாக தீவிரவாதத்திற்கு அவற்றை மாற்றியமைத்து குண்டுவெடித்து நாசவேலை செய்யும் பின்னணியையும் காட்டுகிறது[6]. இவை மொத்தமாக நியமிக்கப்பட்ட விற்பனை ஏஜென்டுகள் மூலம் விற்க்கப்படுகின்றன[7] மற்றும் மாநில வாரியாக டீலர்களும் உள்ளனர்[8]. முன்பு சந்திரபாபு நாயுடு கார்கள் செல்லும்போது, நக்ஸலைட்டுகளால் இந்த வகை குண்டுகள் உபயோயோகிக்கப்பட்டன[9]. அப்பொழுது உற்பத்தி தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தது. எனெவே, குவாரிகளுக்கு என்று வாங்கிச் செல்லும் வெடிமருந்துகள், குண்டுகள் முதலியவை தீவிரவாதிகளுக்குச் செல்கின்றன, அவர்கள் அவற்றை வெடிகுண்டுகளாக தயாரித்து, டைமர் முதலியவற்றுடன் உபயோகப் படுத்துகிறார்கள் என்று தெரிகிறது[10]. தமிழகத்தில் வெடித்துவரும் “பைப் வெடிகுண்டுகள்” குறிப்பிட்ட குழிவினரைக் காட்டுகிறது எனலாம்.

 

யாருக்கு தொடர்பு? – வழக்கை திசைத் திருப்பவா, உண்மையினை அறிந்து கொள்ளவா?  இப்பொழுதெல்லாம் போலீஸாரும், டாக்டர்களைப் போல ஆகிவிட்டார்கள், பதில் சொல்கிறார்கள் – “விசாரணை ஆரம்பிக்கப் பட்டுள்ளது. இது சம்பந்தப் பட்ட வல்லுனர்கள் அறிக்கை கொடுத்த பிறகு தான் மற்ற விவரங்கள் சொல்லமுடியும். நாங்கள் அதைப் பற்றி ஒன்றும் கூறாமுடியாது”, என்றா ரீதியில் பதில் அளிக்கின்றனர்.  போலீஸ் அதிகாரி ஒருவர் கூறுகையில், “நேற்று அதிகாலை 3.30 மணியளவில் வடஇந்தியரை போல காணப்பட்ட மர்ம நபர், பாலம் அருகே நடமாடி கொண்டிருந்ததாக போலீசுக்கு தகவல் கிடைத்துள்ளது[11]. வெடிகுண்டுகளை மணல் மூட்டைகளுக்கிடையே வைத்து பிரித்தபோது, அதில் 7 கிலோ எடையுள்ள, “ஹை பவர் ஜெலட்டின் ஜெல்’ வைக்கப்பட்டிருந்தது[12]; [தமிழன் டிவி எப்படி ஆர்.டி.எக்ஸ் வெடிமருந்து நிரப்பப்பட்டும் …….என்று வெளியிட்டுள்ளது என்று தெரியவில்லை[13]. ஆர்.டி.எக்ஸ் என்பது சைகிளோ-டிரை-எதிலமைன்-டிரைநைட்ரோ அமைன் (Cyclotrimethylenetrinitramine) என்பதாகும்] அதனுடன் டெட்டனேட்டர்களும் இணைக்கப்பட்டிருந்தன. அவை செயலிழக்க வைக்கப்பட்டன. “ஜெல் 90′ வகையைச் சேர்ந்த இந்த வெடி மருந்துகள் எங்கிருந்து வாங்கப்பட்டன என்பது குறித்து, விசாரணை நடக்கிறது. இந்த வகை வெடி மருந்து, அரசு வெடி மருந்து கிட்டங்கியில் மட்டுமே தயாரிக்கப்படுகிறது. இந்த சம்பவத்தில் நக்சலைட்கள், வடமாநில பயங்கரவாதிகள் அல்லது ஏதாவது அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் ஈடுபட்டிருக்கலாமா என, போலீசார் விசாரிக்கின்றனர். சம்பவ இடத்தில் மத்திய உளவுப்பிரிவு, கியூ, சிறப்பு புலனாய்வு பிரிவு உள்ளிட்ட பல்வேறு பிரிவு அதிகாரிகள் குவிந்தனர். முதற்கட்ட விசாரணையில் வெடிகுண்டு தயாரிப்பில் கை தேர்ந்தவர்களால் மட்டுமே இச்செயலில் ஈடுபட்டிருக்க முடியும் என போலீசார் சந்தேகிக்கின்றனர். அத்வானியின் கார் வரும்போது ஒருவர் பேட்டரியை இயக்கினால் வெடிக்கும் வகையில் குண்டு தயாரிக்கப்பட்டிருந்தது. தீவிரவாத அமைப்புகள் அல்லது நக்சலைட் இயக்கத்தினர் யாரும் இச்செயலில் ஈடுபட்டிருக்கலாம் என்ற கோணத்தில் போலீசார் விசாரணை நடத்தி வருகின்றனர்[14].


ஆலம்பட்டியை தேர்வு செய்தது ஏன்? குறுகிய பாலம் என்பதனால், ஒரு வண்டி போகும் போது, எதிரில் வரும் வண்டி நின்று வழிவிட வேண்டும். அத்தகைய பாலத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தது சந்தேகத்தையெழுப்புகிறது.

  • “இசட்’ பிரிவு பாதுகாப்பில் உள்ள தலைவர்கள் வரும் போது, அவர்கள் செல்லும் பாதையில், பாலங்கள் உட்பட முக்கிய கிராமங்களில் இரவு நேரத்தில் போலீஸ் பாதுகாப்பு போடப்படும். ஆனால், வெடிகுண்டு வைக்கப்பட்டிருந்த பாலத்தில் இரவு நேரத்திலும், நேற்று காலையிலும் கூட பாதுகாப்பிற்காக யாரும் நிறுத்தப்படவில்லை[15].
  • திருமங்கலம் – ராஜபாளையம் இடையே உள்ள ரோட்டில் இந்த ஆலம்பட்டி தரைப்பாலம் மட்டும் தான் குறுகியது. எனவே, யாரும் தப்பிவிடக் கூடாது என்பதற்காக வெடிகுண்டு வைத்தவர்கள் இப்பாலத்தை தேர்ந்தெடுத்துள்ளனர்.
  • போலீசார் கூறுகையில், “சக்தி வாய்ந்த இந்த வெடிகுண்டு வெடித்திருந்தால், பெரிய அளவில் சேதம் ஏற்பட்டிருக்கும். பைப்பிற்குள், 4 பிளாஸ்டிக் பைகளில், 4 அடிக்கு கருமருந்து அடைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த குண்டை, மொபைல் போன் மூலம் “ஆபரேட்’ செய்ய திட்டமிட்டிருக்கலாம்’ என்றனர்.
  •  பாலத்தின் அடியில் வெடிகுண்டு இருப்பது தெரிந்ததும், ஒரு மணி நேரம் இப்பாதையில் போக்குவரத்து நிறுத்தப்பட்டது.
  • இச்சம்பவத்தால், அத்வானி ஆலம்பட்டி வழியாகச் செல்லாமல், விருதுநகர், சிவகாசி நான்கு வழிச்சாலை வழியாக ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் சென்றார்[16].


கோவையை தொடர்ந்து மதுரையிலும் குறி: அத்வானி, 1998ம் ஆண்டில் லோக்சபா தேர்தல் பிரசாரத்திற்காக கோவை வந்தபோது, தொடர் குண்டு வெடிப்பு நடந்ததில் பலர் பலியாகினர்; விமானம் தாமதமாக வந்ததால், அத்வானி அதிர்ஷ்டவசமாக உயிர் தப்பினார்.இந்நிலையில், மதுரையில் நேற்று அவரை குறி வைத்தே குண்டு வைக்கப்பட்டுள்ளது. இரண்டு நாட்களாக இதற்கான வேலையில் மர்ம நபர்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர். பயமுறுத்தவோ, எச்சரிக்கவோ அல்லாமல், தாக்குதல் நடத்தும் நோக்கிலேயே குண்டு வைக்கப்பட்டிருக்கலாம். இதற்காகவே ஆள் நடமாட்டம் அதிகம் இல்லாத இடத்தில், குறுகிய பாலத்தில் சதியை நிறைவேற்ற திட்டமிட்டுள்ளனர் என, போலீசார் கருதுகின்றனர்.மதுரை சிறையில் இருந்து விசாரணை கைதிகளை, ஆலம்பட்டி வழியாக தென்காசி கோர்ட்டிற்கு போலீசார் அழைத்துச் செல்வது வழக்கம். கைதிகளில் யாரையாவது கொலை செய்ய, இந்த குண்டுகள் வைக்கப்பட்டதா என்றும் விசாரணை நடக்கிறது. காரணம், இரு ஆண்டுகளுக்கு முன், மதுரை ரிங் ரோடு ஓடைப் பாலத்தின் அடியில், நெல்லையில் இருந்து வந்த கைதிகளை கொல்ல வைக்கப்பட்டிருந்த, “கூஜா வெடிகுண்டுகள்’ கைப்பற்றப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.


தொடரும் மிரட்டல் – நகைச்சுவையாக மாற்றப்பட்ட குண்டுவெடிப்புகள் : மதுரைக்கு தொடர்ந்து வெடிகுண்டு மிரட்டல் இருந்து வருகிறது. ஐந்து மாதங்களுக்கு முன், மாட்டுத்தாவணி எதிரே இருந்த டாஸ்மாக் கடையில் வெடிகுண்டு வெடித்தது. கடந்த செப்., 30ல் புதூர் அரசு பஸ் டெப்போவில் டைம் பாம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. தற்போது, அத்வானி செல்லும் பாதையில், சக்தி வாய்ந்த குண்டு கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது. மிரட்டலுக்கு, பயமுறுத்தலுக்குக் கூட வெடிகுண்டுகளை உபயோகப் படுத்தப் படுகின்றன என்றால், அத்தகைய கொடூரம் மனங்களில் வேடிக்கையாக, விளையாட்டாக ஆகிவிட்டது போலும். அதற்கேற்ற முறையில், குண்டு வெடிப்பது எப்பது தமிழ் திரைப்படங்களில் “ஜோக்காகி” விட்டது. அது மனிதர்களைக் குரூரமாக கொல்ல உபயோகப்படுத்தப் படும் தீவிர வாதம் / பயங்கரவாதம் என்ற எண்ணத்திற்குப் பதிலாக “தமாஷாக” எடுத்துக் கொள்ளும் நிலையை தமிழ்த்திரைப்பட நகைச்சுவை மாற்றிவிட்டிருக்கிறது.


தேசதுரோகிகளின் முயற்சி:பொன்.ராதாகிருஷ்ணன் பேட்டியும், நிதர்சனமும்: “அத்வானி யாத்திரை வழியில் வெடிகுண்டு வைத்தது தேசதுரோகிகளின் முயற்சியாக இருக்க வேண்டும்,” என மாநில பா.ஜ., தலைவர் பொன்.ராதாகிருஷ்ணன் தெரிவித்தார்.அவர் தினமலர் நிருபரிடம் கூறியதாவது: “இச்செயல் கோழைத்தனமான ஒன்று. இதுபற்றி பா.ஜ., கவலை கொள்ளவில்லை. போலீசார் நடவடிக்கை எடுப்பர். அத்வானியின் யாத்திரை, ஊழல், லஞ்சம் மற்றும் கறுப்புப் பணத்திற்கு எதிரானது என அனைவரும் புரிந்து கொண்டுள்ளனர். யாத்திரை, யாருக்கும் எதிரானது அல்ல என தெரிந்த பிறகும், இத்தகைய முயற்சிகள் நடப்பது தேசதுரோகிகளின் முயற்சிகளாக தான் இருக்க முடியும். நாடு நன்றாக இருக்க வேண்டும், ஊழலை ஒழிக்க வேண்டும் என நினைப்பவர்கள், இத்தகைய செயல்களில் ஈடுபட மாட்டார்கள், என்றார். மூப்பனார் முதல் கருணாநிதி வரை இவர்கள் எப்பொழுதும் தாங்களே குண்டு வைத்துக் கொள்வர்கள்[17] என்று ஜோக் அடித்துள்ளதையும் நினைவு கூரத்தக்கது”. இதுவும் இன்றைய சூழ்நிலைகளில் முக்கியமாகிறது, ஏனெனில், இணியதள தாக்குதல்களில் மறைந்து தாக்கும் சூராதி சூரர்கள் இத்தகைய வாதத்தை வைத்து ஏமாற்றப் பார்க்கின்றனர் என்பதைவிட, உண்மையை மறைக்க பிரச்சார யுக்தியாக பயன்படுத்துகின்றனர். செய்த குற்றங்களோ, செத்தவர்களோ பொய்யில்லை. குறைந்த தண்டனைகள் பெற்று வெளியில் வந்துவிட்டதால், அவர்கள் புனிதர்கள் ஆகிவிட மாட்டார்கள், ஏனெனில் செத்தவர்களின் மனைவி-மக்களுக்கு, உறவினர்களுக்கு கொலையாளிகள் யார் என்று நன்றாகவே தெரியும். அவர்கள் நடமாடி வரும்போது, உலா வரும்போது, அப்போது பார்க்கும் போது கொலைகாரகள் போகிறார்கள் என்று தான் நினைப்பர்கள்.

   

“பவர் ஜெல்” வெடி மருந்து என்றால் என்ன?: பல்வேறு ரசாயனங்களில் இருந்து வெடி மருந்துகள் தயாரிக்கப்படுகின்றன[18]. அதுமட்டுமல்லாது வெடிகுண்டுகள் தயாரிப்பது பற்றி புத்தகங்களை வேறு வெளியிடுகிறார்கள். அல்-குவைதா, தலிபான் போன்ற குழுக்கள் ரசாயன படிப்புப் படித்த இளைஞர்களை வைத்துக் கொண்டு, குண்டுகளைத் தயாரிப்பது, வெடிப்பது பற்றிய கையேடுகளைத் தயாரித்து, தீவிரவாத இளைஞர்களுக்கு, புதிய தீவிரவாதிகளுக்குக் கொடுக்கிறார்கள். இவற்றில், “பவர் ஜெல் வெடி மருந்து’ ஒரு வகை. நைட்ரோகிளிசரின்[19], டி.என்.டி., அசிட்டோன் பெராக்சைடு, ஆர்.டி.எக்ஸ்., அல்லது நைட்ரோசெல்லுலரஸ் ஆகிய ரசாயன பொருட்களை அதிக அழுத்தத்தில் சிலிண்டர் அல்லது பைப்பில் அடைத்து, அதை திடீரென எரிய வைத்தால், அதிக சக்தி, வெப்பம் மற்றும் நெருப்பு வெளிப்படும். இது சில மீட்டர் சுற்றளவுக்கு சேதத்தை ஏற்படுத்தும்.வெடி மருந்தை வெடிக்கச் செய்வதற்கு, திரவ நைட்ரஜன் பயன்படுத்தப்படும். இதனால், இவ்வகை வெடிகுண்டுகள், “பவர் ஜெல்’ என அழைக்கப்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது. ராணுவத்தில் மட்டுமல்லாது இவ்வகை வெடிகுண்டுகள் குவாரிகளிலும் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அவ்வாறு அவை எளிதில் கிடைப்பதால், அவறையே வெடிகுண்டுகளாக தீவிரவாதிகள் பயன்படுத்துகின்றனர்.

வேதபிரகாஷ்

28-10-2011


[2] TEL, a Government of Tamilnadu Enterprise, has a comprehensive product range, which facilitates single window delivery of complete range of explosives and accessories to its customers.

[13] ஊழலுக்கு எதிராக நாடு முழுவதும் ரத ஊர்வலம் மேற்கொண்டுள்ள பா.ஜ.க.மூத்தத்தலைவர் அத்வானி நேற்று காலை ஊர்வலத்திற்கு தயாராகி இருந்த நிலையில் மதுரை-இராஜபாளையம் நெடுஞ்சாலையில் ஆலம்பட்டி என்ற கிராமத்தில் தரைப்பாலம் ஒன்றின் கீழ் வெடிகுண்டு இருப்பதாக காவல்துறையினருக்கு தகவல் கிடைத்தது.
அப்போது காவல்துறை அதிகாரிகள் விரைந்து சென்று ஆய்வு மேற்கொண்டதில் 6- அடி நீளமுள்ள குழாயில் ஆர்.டி.எக்ஸ் வெடிமருந்து நிரப்பப்பட்டும், 25-மீட்டர் நீளமுள்ள மின்கம்பியில் இணைக்கப்பட்டும் கிடந்த வெடிகுண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. http://tamilantelevision.com/news.php?Id=1319868919

[16] நன்றி – தினமலர்.

[17] காமராஜர் அரங்கத்தில் நடந்த மாநாட்டில் மூப்பனார், கருணாநிதி முதலியோர் அவ்வாறு வெளிப்படையாக கிண்டலடித்து, நக்கலாக பேசியபோது, பலர் அதை கேட்க நேர்ந்துள்ளது. அபொழுது தான் மூப்பனாரின் மீதிருந்த மதிப்பும் சரிந்தது. அடடா மூப்பனாரை போன்றவர்கள் கூட இவ்வாறு பேசுகிறார்களே என்று வியப்படைய நேர்ந்தது, வருத்தப்படவும் செய்தது.

குறிச்சொற்கள்: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

6 பதில்கள் to “தமிழகத்தில் வெடிகுண்டு தயாரிப்பு, வெடிப்பொருட்கள் உபயோகம், வெடிகுண்டு கலாச்சாரம் (2)”

  1. vedaprakash Says:

    A time of troubles – Frontline – Vol. 15 :: No. 05 :: Mar. 7 – 20, 1998
    http://www.hindu.com/fline/fl1505/15050170.htm

    Despite manifestations of growing evidence of fundamentalist and extremist activity on both sides over a period of time, there was a difficult-to-understand failure on the part of the Government to crack down on the organisations behind the communal mischief. T.S. SUBRAMANIAN
    I
    S Tamil Nadu, especially Coimbatore, being targeted by Hindu fundamentalists and Muslim militants with a vengeance? If the serial bomb explosions, coming in the wake of outbreaks of communal violence that can no longer be characterised as sporadic, suggest “yes”, the reasons for the State proving such fertile ground are by no means clear. The fact is that Coimbatore has acquired a worrying recent record of communal tension and incidents, which started with incidents of stabbing and counter-stabbing in the late 1980s. This violence was capped by the death of 18 Muslims in police and Hindu Makkal Katchi violence in November-December 1997 and the death of 46 Hindus in the serial blasts on February 14.

    What is surprising is that the last two rounds of bloodletting have taken place in this premier industrial and textile city of Tamil Nadu, known for its large working class population and a rich history of trade union movement and Left activities. K. Ramani, 82-year- old veteran trade unionist, four times Communist Party of India (Marxist) legislator from Coimbatore East and a former Lok Sabha member, said: “There are no specific reasons for this communal violence (happening in Coimbatore)… Coimbatore has had no tradition of communal violence.” Vote- bank politics was one of the contributory reasons, he noted.

    Ramani, who has been living in Coimbatore for more than 60 years, said that no communal clashes took place between Hindus and Muslims in the city from the 1940s to the 1970s. Hindus and Muslims lived in amity. Besides, Kottaimedu had produced a number of Congress leaders from among Muslims during the freedom struggle, Ramani recalled. (Kottaimedu is now the nursery of Al-Umma and the Jihad Committee, which were banned by the Tamil Nadu Government on February 14.)

    C.S. Ramaswamy, 70, an activist of the Communist Party of India (CPI) and the All India Trade Union Congress (AITUC), blamed the lumpenisation of politics for the present plight of Coimbatore. He said: “The real tension began with the Babri Masjid demolition in December 1992. It was after that the mutual distrust (between the two communities) grew day by day.” He added: “Coimbatore is a working class centre. So developments like this are harmful to its growth… There is a tendency to use the minorities as vote-banks.” Ramaswamy lives on West Sambandam Road in R.S. Puram. His house was just a few metres away from the spot where a bomb went off on that road, killing six persons.

    K. ANANTHAN
    Muslim women plead with policemen who lead away two boys whom they detained during a combing operation in Kottaimedu in Coimbatore on February 16.

    Informed political leaders and police officers expressed the view that the November-December violence of last year and the bomb blasts on February 14 could have been averted if the ruling Dravida Munnetra Kazhagam (DMK) Government had acted in time.

    Although indications and evidence pointing to fundamentalist, extremist activities on both sides were growing, there was a difficult-to-understand failure to crack down on the organisations behind the communal mischief. During the Jayalalitha administration, the activities of the Hindu Munnani, the Hindu Makkal Katchi and the Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) increased but went unchecked. On the other side, Al-Umma and the Jihad Committee came up as fundamentalist answers to Hindu militancy. Al-Umma especially has for some time been suspected to be involved in the deadly explosions that hit the offices of the RSS and the Hindu Munnani and were also aimed at other targets. Following the murder of a traffic constable by some Muslim youth in November 1997, militants belonging to Hindu fundamentalist organisations joined a communalised section of the police force to unleash a murderous pogrom on innocent Muslims in Coimbatore.The DMK Government, perhaps with an eye on electoral factors, adopted a soft policy towards fundamentalist organisations on both sides.

    The complacent policy continued even after Tamil Nadu police commandos, following a tip-off, seized a huge cache of explosives (gelatin sticks), detonators, iron pipes, PVC pipes, alarm clocks, cables, wires, soldering equipment, saws and testers, all of which are used in the making of bombs. The seizure took place from a house at Kodungaiyur, a suburb of Chennai, on March 11, 1997. The police arrested two fundamentalists belonging to the Al-Umma group: Mohammed Khan alias Sirajuddin (26) and Shahul Hameed alias Aftar (22). Mohammed Khan is the brother of S.A. Basha, one of the founders of Al-Umma.

    There was no crackdown, let alone ban, on Al-Umma even after a powerful blast ripped apart a rice mill called the Mohammadiya Mill at Saliyamangalam, near Thanjavur, on February 8, revealing the lethal cargo stored in the mill. Here, the police seized about 84 gelatin sticks, 50 kg of sulphur, 11.5 kg of ammonium nitrate, 100 detonators, two country pistols, and bottles containing nitric and sulphuric acid. The owner of the mill, Abdul Hameed, and his son, Abdul Khader, were arrested. Abdul Khader was seriously injured in the blast. Police investigation revealed that Abdul Khader was connected to some Muslim extremist organisations. The police arrested two others, Abdul Kuthose, 51, and Abdul Saleem, 41, both belonging to Madurai district, in connection with the blast. But this action came more than a week after the serial blasts in Coimbatore. Another opportunity to take preventive action, in a significant political and legal way, was lost.

    Then came the seizure of about 1,000 detonators packed in cardboard boxes at Vepery in Chennai on February 10. After this, the police arrested Amanullah who had arrived in Chennai by the Kovai Express, a train from Coimbatore. He confessed that he had dumped the detonators in a dustbin at Vepery. Two days earlier, the police had seized 750 electric detonators, two non-electric detonators and clocks fitted with wires from a cyclist at Tambaram, a Chennai suburb.

    These indications and warnings of big trouble failed to make the State Government act firmly. It was a significant failure of preventive action. When the Tamil Nadu Government – shaken out of its complacency by the serial bomb explosions – moved to proscribe Al-Umma and the Jihad Committee, it was “like locking the stables after the horses have bolted,” in the words of a police officer.

    THE growth of the Hindu Munnani and its later offshoot, the Hindu Makkal Katchi (Hindu People’s Party), and their Muslim counterparts, Al-Umma and Jihad Committee, is thus essentially a tale of vote-bank politics played by both the All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam (AIADMK) and the DMK. The Hindu Munnani and Al-Umma grew, feeding on each other’s mischief.

    The real beginnings of communal trouble in Tamil Nadu should be traced to the Hindu Munnani, founded in 1980 by Rama Gopalan, an RSS activist. The AIADMK Government led by Jayalalitha was partial towards his activities and Rama Gopalan, in turn, became her “devotee”, a police officer told Frontline. When Rama Gopalan adopted a soft line towards the Jayalalitha Government, it was not to the liking of the young Arjun Sampath, a cable television operator from Kempatty Colony, close to Kottaimedu, Coimbatore. So Arjun Sampath, “Adhiradi” Anandan and Saravanan broke away and formed the Hindu Makkal Katchi in 1993. According to informed sources, the police intelligence wing played a contributory role in splitting the Hindu Munnani.

    Al-Umma also suffered a split. M.H. Jawahirulla, one of its original founders along with S.A. Basha and Ahmed Pasha, left the organisation to found the Tamil Nadu Muslim Munnetra Kazhagam (TMMK) on August 15, 1995. Ahmed Pasha said he had dissociated himself from Al-Umma because he was fed up with its “cult of violence”.

    The genesis of the communal violence in Coimbatore can be traced to the assault on Tirukovilur Sundaram, a Hindu fundamentalist, at R.S. Puram in 1981. Some Muslims assaulted him because he used to make provocative speeches against Islam and the Prophet Mohammed. Basha himself assaulted Rama Gopalan at Madurai railway station. Militant Hindu Munnani elements like Moogambikai Mani and Koodangulam Selvaraj also specialised in reviling Islam. The passions roused by these activities and speeches led to the founding of Al-Umma.

    Ahmed Pasha said that in the 1980s, the Hindu Munnani held a conference in Coimbatore, in which Tirukovilur Sundaram stood out in abusing Islam. Pasha and Basha came together to start Al-Umma, and Jawahirullah joined them. It was Jawahirulla who selected the name Al-Umma which connoted the “Followers of the Prophet”. According to Pasha, the group decided to fight in a democratic manner those who abused Islam.

    V. GANESAN
    Al-Umma founder-president S.A. Basha, who was arrested in Chennai on February 14, being produced in a Chennai court the next day.

    When a Muslim platform speaker called Abdul Latheef ridiculed Hinduism, he was murdered. Hindu fundamentalists killed another Muslim called Hakeem from Kerala. In retaliation, a Hindu Munnani activist called Veera Ganesh was stabbed to death in Coimbatore on August 30, 1989. Another Hindu Munnani platform speaker called Veera Siva alias Veera Sivakumar was murdered on September 5, 1991. Within 45 minutes of this murder, a Muslim preacher was killed in R.S. Puram.

    Muslim businessmen felt threatened when Hindu Munnani speakers appealed to Hindus not to patronise Muslim-owned shops. Even worse, the Hindu Munnani organised Hindu traders into associations.

    According to a police officer, when the Hindu Munnani posed a threat to their business, Muslim businessmen nurtured Basha, who began his career as a footpath trader in Ukkadam and Oppanakkara areas. When more stabbings and counter-stabbings took place, youth on either side of the divide joined the Hindu Munnani or Al-Umma. Thus, communal polarisation grew in an industrial city long known for its traditions of amity.

    IT was then that vote-bank politics came into play. With the DMK perceived to be “pro-Muslim,” the Jayalalitha Government (1991 to 1996), tilting towards Hindutva, backed the Hindu Munnani in its activities such as organising Vinayaka Chathurthi processions, Ram Jyoti yatras and so forth in Chennai, Coimbatore, Madurai and other places. Simultaneously, Kottaimedu in Coimbatore became a hot-bed of Al-Umma and Jihad Committee activities.

    At that time, two tough police officers, Coimbatore Police Commissioner G. Ganesan and Deputy Commissioner (Law and Order) D. Radhakrishna Raja, were in charge. Al-Umma hideouts in Kottaimedu were raided and a large quantity of explosives and arms was seized. In a growingly strident atmosphere, opinion was divided on the attitude of these “no-nonsense” police officers. While some hailed them for taking “impartial action” against any stirring of communal trouble, a February 1994 report by a fact-finding team of the People’s Union for Civil Liberties (PUCL) criticised them for being harsh towards Muslims and even harbouring “deep-rooted anti-Muslim feelings”. The situation worsened qualitatively after the demolition of the Babri Masjid at Ayodhya on December 6, 1992. (In fact, the temperature had been raised gradually with shilanyas and the rath yatra undertaken by Bharatiya Janata Party president L.K. Advani.) After the demolition, violence broke out in Kottaimedu and other Muslim-dominated areas. Some temples were burnt and tea stalls owned by Hindus attacked.

    On August 8, 1993, a bomb exploded in the RSS office at Chetput, Chennai, killing 11 persons. S.A. Basha and 15 others were arrested under the Terrorist and Disruptive Activities (Prevention) Act for their alleged involvement in the blast and for possession of lethal weapons. The other hardcore Al-Umma activists who were arrested included its firebrand State secretary M. Mohammed Ansari, Mujibur Rehman, Ojir, Mohammed Aslam, Siraj alias Auto Siraj and Ahmed Pasha.

    In December 1993, there was violence during the first anniversary of the demolition of the Babri Masjid. Kottaimedu was fast turning into a trouble spot. The complaint heard widely was that extremist Muslim youth from Kottaimedu used to indulge in violence elsewhere and return to their safehouses in the settlement, which has a crisscross of lanes and by-lanes. Consequently, the police erected five checkposts in and around Kottaimedu, and a few near Iqbal Thidal, N.H. Road and Vincent Road, all Muslim-majority areas. The police claimed that the checkposts were meant to prevent the entry of explosives and weapons into Kottaimedu; to apprehend Muslim militants when they returned to the settlement after committing crimes elsewhere; and to protect the mass of innocent Muslims. However, since Muslim boys and youth were frisked here, resentment grew in the community that it was being humiliated and oppressed.

    Elections to the Lok Sabha and the Tamil Nadu Assembly were held in April 1996. In response to the widely articulated grievances among Muslims, who form about 7 per cent of Coimbatore’s population, DMK candidate for the city’s Lok Sabha seat, M. Ramanathan, promised that if the DMK was returned to power, the hated Kottaimedu checkposts would be removed. As the trends showed that the DMK-Tamil Maanila Congress alliance was headed for a landslide win, Muslim youth tore down the checkposts in Kottaimedu. Two police constables manning them were stabbed; one of them suffered serious injuries in the abdomen. A Left leader observed: “Top DMK men developed contacts with Al-Umma and the Jihad Committee in a big way in Kottaimedu. This was a big mistake.” Towards the end of 1996, G. Bhoopalan, a warder in the Coimbatore Central Prison, was killed, allegedly by Muslim militants, in a petrol bomb attack in the prison.

    What incensed the Hindu Makkal Katchi in Coimbatore was the release on bail of the 16 Al-Umma men who had been detained under TADA for their alleged involvement in the RSS building blast and for possession of weapons. They were released in January 1997 when the State Government prosecutor did not oppose their bail. A police officer recalled the scene: “When they were released, they were taken to Kottaimedu in a big procession from the Coimbatore Central Prison in a convoy of cars – as if they were freedom fighters.” But Ahmed Pasha, who was also in prison for three and a half years and suffered much, dissociated himself from Al-Umma. He said he was disgusted with its violent ways.

    With Al-Umma leaders back in Kottaimedu, “kangaroo courts” surfaced – evidence of fundamentalist ascendancy in civil society. They intervened in civil disputes and extracted money from the disputants. A seasoned Al-Umma watcher said: “Al-Umma and the Jihad Committee started collecting taxes from Muslims in Kottaimedu. Al-Umma men prevented them from paying taxes to the Coimbatore Corporation. Extortions from businessmen ran into lakhs of rupees. Muslim women were told not to watch evening show films in cinema halls. But the innocent Muslims were unable to resist them because they were murderers.” Complaints began to be heard that on account of such fundamentalist and extremist activities, Kottaimedu was out-of-bounds for the local police. With illegally acquired money, Al-Umma men began to lead a luxurious life-style. They dressed in imported clothes and wore sneakers. They zipped about in motorbikes.

    K. ANANTHAN
    An explosive device with a timer that was recovered from a water-drum in a marriage hall on Tirumal Street in Coimbatore. The device was fitted with a nine-volt battery and a detonator, and one of the drum’s handles had a rotary switch.

    Other Muslim organisations, bordering on fundamentalism, sprang up: the Jamaithul Ahlul Quran and Hadis (JAQH), the Sunnat Jamaat Peravai (Association) and the Sunnat Jamaat Ilaignar Peravai (Youth Association). The last two are said to be conservative and law-abiding. The TMKK had already been launched in 1995. Informed sources said that although Al-Umma and the TMMK had functional differences, they were quick to come together on issues which were seen to “affect Muslim interests”. Al-Umma and the Jihad Committee also worked in tandem on certain issues.

    The murder of Palani Baba, founder of the Jihad Committee and a rabid demagogue, at Pollachi near Coimbatore on January 28, 1997, inflamed the atmosphere. RSS men from Kerala were accused of murdering him. The killing sparked violence in Coimbatore, which observed a bandh on January 30. The TMMK took out a procession the next day and the Collectorate was stoned. Three Hindus were murdered. R.M. Hanifa took over the leadership of the Jihad Committee, and he even advised Muslims to carry knives for self-defence.

    In September 1997, after strident objections were raised against two Muslims “driving dangerously on a motorcycle,” five Hindus were murdered, allegedly by Al-Umma men, at Selvapuram, Coimbatore. Quick action by Radhakrishna Raja, who had returned to Coimbatore as Police Commissioner, averted further trouble and there was no Hindu-Muslim violence. Between September 7 and 10, the Hindu Munnani and the Hindu Makkal Katchi took out separate Vinayaka Chathurthi processions. The same month, an Assistant Jailer at the Madurai Central Prison, S. Jayaprakash, was brutally murdered because he apparently monitored the mail addressed to Shahul Hameed, who had been detained under TADA for his alleged involvement in the RSS building bomb blast. (Three Hindus, a medical practitioner, Dr. Selvakumar, a tailor, Sankar, and a flower vendor, Kannappan, had been murdered at the “Muslim stronghold” of Melapalayam, near Tirunelveli in August.)

    The TMMK made big plans to take out a procession in Chennai on December 6, 1997, the anniversary of the demolition of the Babri Masjid, which was to be observed as a ‘black day.’ The police initially gave permission for the procession but withdrew it later. Posters and graffiti appeared in Chennai, Coimbatore and elsewhere with the message that the masjid would be rebuilt in Ayodhya. That signalled a poster war in Coimbatore. Not to be outdone, Al-Umma put up posters claiming that the day was observed as a “day of sorrow”. The Hindu Munnani and the Hindu Makkal Katchi brought out posters saying that the day would be observed as “a victory day because the symbol of shame had been done away with.” The atmosphere was incendiary.

    It took but a single violent incident to cause a major explosion on November 29, 1997, when Sub-Inspector M. Chandrasekaran of the Bazaar police station demanded the driving licence from two Muslims proceeding on a motorbike; the person who was in the front seat said he had left behind the licence at home. The two youth were detained in the police station. Al-Umma State secretary M. Mohammed Ansari came to the police station and demanded the release of the two men. Some distance away, traffic constable R. Selvaraj, who had nothing to do with this incident, was stabbed to death by three Muslim youth.

    This enraged the policemen, who went about toppling footpath shops and fruit carts belonging to Muslim traders, who were also beaten up. Hindu extremists from nearby Kempatty Colony pitched in and looted even petty shops. The next day, policemen in Coimbatore rebelled. They walked out of their stations and sat in a dharna. Their wives took out a procession, demanding protection for their husbands. The police personnel refused to go back to work. It was a virtual revolt. The Army and the Central Reserve Police Force had to be called in.

    In Kottaimedu and elsewhere, 18 Muslims were killed, most them shot dead by policemen or hacked down in a brutal communal pogrom. Meanwhile, members of the Hindu Makkal Katchi armed with deadly weapons, went about looting shops owned by Muslims, taking advantage of the absence of policemen. Hindu extremists also beat to death a couple of Muslims and burnt alive a Muslim youth. They looted shops that sold textiles, furniture, footwear and electronic goods. The most harrowing scenes were at the Coimbatore Medical College Hospital where some injured Muslims, or those who accompanied them, were lynched to death.

    A PUCL report describes how a section of the police force, ganging up with Hindu militants, behaved in an outrageously communal and unlawful manner, for which there has been no official attempt to bring them to book. It said a police officer, along with 20 policemen, was seen shooting at Muslims without receiving orders to do so. It added: “Muslim boys who came running to see their relatives’ or friends’ shops being ransacked or burnt were shot at without any reason. One Abu Backer Siddique, aged a mere 13 years, was killed on the spot by a bullet landing close to his chest.”

    K. ANANTHAN
    Bodies of six Al-Umma activists who died in a bomb blast in their hideout early on February 15. The militants hurled bombs at a police party that raided their hideout, but were killed in the explosion.

    On December 6, 1997, bombs went off in three trains that originated from Chennai the previous night, resulting in the death of nine passengers and injuries to 70. The trains were the Pandyan Express, the Cheran Express and the Alleppey Express. A note found in the name of the “Islamic Defence Force of Kerala” in a coach in the Alleppey Express claimed that the blast was to protest against the Government’s failure to punish those responsible for the demolition of the Babri Masjid. In January 1998, a bomb went off under the Anna flyover in Chennai. The bomb was placed there allegedly by the Jihad Committee.

    A police officer called the Islamic Defence Force of Kerala “a carbon copy/sister concern of Al-Umma.” The two oganisations were ideologically on the same wavelength. While the TMMK was popular among the Muslims of Coimbatore, Al-Umma, which had fewer members, was an “effective force,” he noted. While the Hindu Makkal Katchi, led by Arjun Sampath, was strapped for cash, the Hindu Munnani had a lot of funds, he added. Sampath was said to be more ideologically committed to Hindutva than Rama Gopalan.

    Arjun Sampath was earlier general secretary of the Coimbatore district unit of the BJP but was expelled from the party. He is now in the Vellore Central Prison. He was remanded to judicial custody after the police arrested him under Section 307 (attempt to murder) of the Indian Penal Code for assaulting DMK MLA C.T. Dhandapani on November 30, 1997. Dhandapani had come to see the injured Muslims at the Coimbatore Medical College Hospital.

    In a front-paged report titled “Prior warning not taken seriously”, The Hindu (February 19, 1998) offered specific details about the failure of the State authorities and the Coimbatore police to act on intelligence warnings. State intelligence had sent a communication to Coim-batore police officials on January 31 on the possibility of fundamentalist elements resorting to violence during the presence of L.K. Advani in the city. A second communication, sent on February 12, two days before the serial explosions, detailed steps to be taken such as organising raids on suspected militant hideouts and places where explosive were stored and conducting vehicle checks in known sensitive areas. The explosion and police seizure of sophisticated explosives in a rice mill near Thanjavur, barely 18 km from where Chief Minister M. Karunanidhi was camping at the time, heightened intelligence anxieties. But probably because the Government had an eye on Muslim votes, there was no crackdown – and no ban on Al-Umma.

    CPI(M) leader Ramani pointed out that the earlier communal violence was confined to stabbing and retaliatory stabbing, which was bad enough. However, there were no large-scale Hindu-Muslim clashes. But what happened in November-December 1997 and on February 14 was horrendous communal violence and terrorist strikes for which there has been no precedent in this part of the country.

  2. vedaprakash Says:

    Death sentence for Al Umma cadre K. ANANTHAN
    Frontline – Volume 20 – Issue 01, January 18 – 31, 2003
    http://www.frontlineonnet.com/fl2001/stories/20030117007113000.htm
    Al-Umma leader M. Mohammed Ansari.

    ON December 23 the Fast Track Court II in Coimbatore sentenced to death four Al Umma militants who were accused of the murder of traffic constable R. Selvaraj on November 29, 1997. Judge R. Prem Kumar also awarded life imprisonment to four other activists, Siddiq Ali, Aslam alias TADA Aslam, Samsudeen and M. Mohammed Ansari, of the same organisation. Shafi, Ashiq, Abbas and Abudhahir were sentenced “to be hanged till their last breath” for what the judge called “the gravest of grave and rarest of rare offences”. The Judge said: “An assault on a constable serving society is an assault on society itself.”

    The killing of Selvaraj was one singular incident that led to the polarisation of Coimbatore on communal lines. Al Umma cadres stabbed Selvaraj on the night of November 29 when he was regulating traffic at Kottaimedu, a Muslim-majority area. He died at the Coimbatore Medical College Hospital.

    Earlier that day, Sub-Inspector M. Chandrasekaran of Bazaar police station near Kottaimedu detained Jehangir, an Al Umma office-bearer, and two other Muslim youth for riding on a motorcycle without a driving licence. Mohammed Ansari, who was then Al Umma State secretary, went to the police station and demanded their release. A row broke out between the S.I. and Ansari, with the latter threatening to “break Coimbatore in two”.

    About an hour later, four Muslim youth stabbed 31-year-old Selvaraj, who was totally unconnected with the earlier incident. Al Umma men wanted to target a policeman because its members had been detained at the police station and Ansari was “humiliated” at the police station. Ironically, Selvaraj had stepped in to relieve another traffic constable.

    The death of Selvaraj infuriated the police force. They struck work the following day and demanded the arrest of the assailants. They alleged that the Dravida Munnetra Kazhagam (DMK) government did not allow them to take action against Al Umma. They were also infuriated by the fact that four policemen and prison officers had been stabbed or murdered in Coimbatore and Madurai by Muslim extremists in the 18 months preceding the murder of Selvaraj. The policemen’s families also staged dharnas, demanding security for the law-enforcers. The situation was so grave that the government called out the Army and the Rapid Action Force to bring back normalcy to the city (Frontline, December 26, 1997).

    The upshot was that not much progress was made in the Selvaraj murder case until K. Radhakrishnan took over as Coimbatore Police Commissioner about three months later. Only three persons had been arrested until then. Radhakrishnan requested the Director-General of Police to hand over the case to the Crime Branch-Criminal Investigation Department. The CB-CID arrested all those involved in the murder. The charge-sheet was laid. The accused were charged with offences under Sections 302, 147, 148, 149 and 109 of the Indian Penal Code (IPC).

    In his order, Judge Prem Kumar said that with a view to taking “revenge” on the police for “an alleged insult” to Mohammed Ansari, “the Al Umma cadres resolved to rip up Coimbatore in two and showed their hatred by murdering the constable, inflicting 15 stab injuries.”

    K. ANANTHAN

    December 1997: Rapid Action Force personnel out on the streets of Coimbatore.
    He pointed out that the murder and the subsequent violence resulted in the filing of 520 cases, damage to property valued at Rs.70 crores and murder of 24 persons belonging to both communities. He added that the retaliatory action culminated in the serial bomb blasts in the city on February 14, 1998 in which 59 persons were killed and property worth Rs.17 crores was damaged. “The accused were aware of the consequences and the consequences were their intention,” the Judge ruled. He declined to show any leniency to Shafi, Ashiq, Abbas and Abudhahir observing that there were fair chances of their committing a similar offence again.

    In the drive against terrorists, a special team of the Chennai City police, following a tip-off from the Andhra Pradesh Police, arrested nine members of the “Muslim Defence Force” (MDF), a nascent organisation founded to “protect” the minority community. One of them, Safiullah, who was earlier K. Kannan, and a member of the Rashtriya Swayamsewak Sangh, was in charge of training camps to impart self-defence to MDF cadres in Tamil Nadu. With this, the Chennai police have so far arrested 20 men with the assistance of the special intelligence branch of the State police.

    The breakthrough was the arrest of Thoufeek and Zackria on November 29. The unearthing of the MDF led to the unravelling of its connections with persons in Saudi Arabia and the Lashkar-e-Toiba. Thoufeek set up an organisation called “Pudhiya Parvai” (New Vision). He was active in converting Dalits to Islam (Frontline, January 3, 2002). According to the police, Thoufeek distributed video cassettes on the killing of Muslims in Gujarat after the Godhra train incident “arousing the feelings” of Muslims. They added that the MDF had planned to disturb law and order in the State by exploding bombs in temples.

    T.S. Subramanian

  3. vedaprakash Says:

    திருமங்கலம் வெடிகுண்டு விவகாரத்தில் விசாரணை தேவை: அத்வானி

    First Published : 29 Oct 2011 04:46:44 PM IST
    http://dinamani.com/edition/story.aspx?&SectionName=Latest%20News&artid=498945&SectionID=164&MainSectionID=164&SEO=&Title=
    திருவனந்தபுரம், அக்.29: திருமங்கலத்தில் வைக்கப்பட்ட வெடிகுண்டு குறித்து முழு விசாரணையும் நடத்தப்படவேண்டும் என்று வேண்டுகோள் வைத்தார் எல்.கே.அத்வானி. மேலும், தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தில் மாற்றம் எதுவும் செய்யக் கூடாது. அவ்விதம் செய்யும் நடவடிக்கைகள் சட்டத்தை மேலும் வலுவிழக்கச் செய்து விடும் என்றும் குறிப்பிட்டார்………………
    தமிழக போலீஸுக்கு பாராட்டு:
    தனது யாத்திரை பாதையில் பைப் குண்டு வைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டுபிடித்த தமிழக போலீஸாரின் செயல் பாராட்டுக்குரியது என்று குறிப்பிட்ட அத்வானி, இதுகுறித்து முழுமையாக விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என்றார்………………………

  4. பன்றிக்காக வைத்த டிடோனேடரை வெடிக்க வைத்த அப்பாவி சிறுவன் அப்துல் முஜீத்! « இஸ்லாம்-இந்தியா Says:

    […] [8] வேதபிரகாஷ், தமிழகத்தில்வெடிகுண்டுதயரிப்பு, வெடிப்பொருட்கள்உபயோகம், வெடிகுண்டுகலாச்சாரம் (2), https://dravidianatheism2.wordpress.com/2011/10/29/bomb-blasts-in-tamilnadu-manufacture-logistics/ […]

  5. தமிழகத்தில்வெடிகுண்டுதயரிப்பு, வெடிப்பொருட்கள்உபயோகம், வெடிகுண்டுகலாச்சாரம் (3) « திராவிடந Says:

    […] திராவிடநாத்திகம் Just another WordPress.com weblog « தமிழகத்தில் வெடிகுண்டு தயரிப்பு, வெட… […]

  6. நிலப்பிரச்சினை என்றால், கொலை செய்யப்பட்டது பிஜேபி மற்றும் கொலை செய்தவர்கள் பின்னணி வேறுவிதம Says:

    […] [20] https://dravidianatheism2.wordpress.com/2011/10/29/bomb-blasts-in-tamilnadu-manufacture-logistics/ […]

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: