சிதம்பரம் மீது சீற்றம் ஏன்? கலைஞர் கேள்வி!

சிதம்பரம் மீது சீற்றம் ஏன்?  கலைஞர் கேள்வி
(முதலமைச்சர் கலைஞர் எழுதிய கடிதத்தின் முக்கிய பகுதி)

http://viduthalai.periyar.org.in/20091128/news07.html

நினைப்புதான் பொழப்பைக் கெடுத்துதான் பேராண்டி என்று கிராமப் புறத்தில் ஒரு பழமொழி சொல்வார்கள். அதைப்போல நம்-முடைய எதிர்க்கட்சித் தலைவர் ஜெயலலிதாவுக்கு எப்படியோ பொழுது விடிந்தால் ஒரு அறிக்கை விட்டுவிட வேண்டும். இல்லாவிட்டால் தலை வெடித்துவிடும். தற்போது லிபரான் கமிஷன் அறிக்கை கசிவுக்கு முழுப் பொறுப்-பேற்று உள்துறை அமைச்சர், மாண்பு-மிகு ப. சிதம்பரம் அவர்கள் வெளியேற வேண்டுமாம் அல்லது வெளியேற்ற வேண்டுமாம். அப்படி ஜெயலலிதா அறிக்கை விட்டுவிட்டார்.

லிபரான் கமிஷன் அறிக்கையிலே உள்ள செய்திகளை ஆராயப் புகுந்தால் அம்மையாரும் சிக்கிக்கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால் லிபரான் தனது அறிக்கையின் இறுதியில் கூறும்போது, அதிகாரத்தைக் கைப்-பற்றும் நோக்கில் சாதி மதத்தை துஷ்பிரயோகம் செய்பவர்களைத் தண்டிக்க தனிச் சட்டம் கொண்டு-வரப்பட வேண்டும் என்றும், இது தொடர்பான வழக்குகளை விசாரிக்க நாட்டின் சகல பகுதிகளிலும் பிராந்திய நடுவர் மன்றங்களை அமைக்க வேண்-டும் என்றும் சொல்லியிருக்கிறார். பாபர் மசூதி இடிப்பின் போது கரசேவையை ஆதரித்தவர் அப்போது முதல்வர் பதவியிலே இருந்த ஜெய-லலிதா.

அறிவிக்கப்பட்ட கரசேவையைத் தடுத்து நிறுத்த உறுதியான நடவடிக்-கைகளை மத்திய அரசு எடுக்க வேண்டுமென்று பல்வேறு அரசியல் கட்சித் தலைவர்கள் அறிக்கை விடுத்-தனர். அது குறித்து நான் கூறும்போது, தேசிய முன்னணி ஆட்சியில் பிரதமர் வி.பி. சிங் அவர்கள் பதவியைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் எடுத்த நடவடிக்-கையைப் போல அன்றைய பிரதமர் நரசிம்மராவ் அவர்களும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும், இல்லாவிட்டால் நாட்டில் ரத்தக் களரியை உருவாக்கிட நடைபெறும் செயலுக்கு வாசல் கதவைத் திறந்துவிட்ட குற்றத்துக்கு மத்திய காங்கிரஸ் ஆட்சி பொறுப்-பேற்க வேண்டியிருக்கும் என்று கூறினேன்.

தேசிய ஒருமைப்பாட்டுக் குழு கூட்டம் கூடி பொருத்தமான நட-வடிக்கை எதையும் எடுக்க பிரதமருக்கு அதிகாரம் அளித்து ஒரு தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. அந்தத் தீர்மானத்தைக் கொண்டு வந்தவர் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தலைவர் சுர்ஜித் அவர்கள். அந்தக் கூட்டத்தில் பேசிய அன்றைய தமிழக முதல்வராக இருந்த ஜெயலலிதா டிசம்பர் 6ஆம் தேதி பாரதீய ஜனதா, விஸ்வ இந்து பரிட்சத் மற்றும் சில அமைப்புகள் துவக்கப் போவதாக அறிவித்துள்ள கரசேவை நடை-பெறுவ-தற்குத் தேவையான சூழ்நிலை உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்று பேசி அது 24-.11.-1992 தேதிய தினமணி நாளிதழில் வெளிவந்தது. மேலும் அவரது பேச்சில் குறிப்பிட்ட சில கருத்துகள் வருமாறு :-

அரசியல் சட்டத்தின்படி பெரும்-பான்மையினருக்குக் கிடைக்கும் சாதாரண உரிமைகளையும், சிறப்-புரி-மைகளையும் பாதிக்கும் வகையில் அரசியல் சரித்திர, சமூக அமைப்-பு-களின் பின்னணியில் தங்கள் நலன்-களை முன்னிருத்தி செயல்படுவது சிறுபான்மையினருக்கு ஏற்றது அல்ல. இந்த நாட்டில் பெரும்-பான்மை வகுப்பு, இந்துக்கள் என்-பதை அனைவரும் ஒப்புக் கொள்-வார்கள். அவர்கள் தங்களுடைய மதச் சார்பான லட்சியங்களை அரசியல் சட்டத்தின் குறிக்கோள்-களுக்கு மாறுபடாத வகையில் அமைதியான வழியில் நிறைவேற்றிக் கொள்ள முயன்றால் அதனை அனுமதிக்க வேண்டும். பெரும்-பான்மை யினரும், அவர்களுடைய உரிமைகளை சிறுபான்மையினரைப் போல அனுபவிக்க அனுமதிக்க வேண்டும். அயோத்தி பிரச்சினையில் இதனைத் தொடர்புபடுத்தி குறிப்-பாகக் கூற வேண்டுமென்றால், உத்-தரப் பிரதேச அரசு கையகப்படுத்திய இடத்தில் இந்துக்கள் விரும்பியபடி கட்டுமானப் பணியை நிறைவேற்ற அனுமதிக்க வேண்டும். கரசேவையை அனுமதிக்-கும்-படி நீதி மன்றங்களை அணுகத் தேவையான எல்லா நட-வடிக்கை-களும் எடுக்கப்படவேண்டும். மிகவும் சுருக்கமாக என்னுடைய வேண்டு-கோளைத் தெரிவிக்கிறேன். உத்-தரப்பிரதேச அரசு கையகப்-படுத்-திய இடத்தில் கரசேவை நடைபெறத் தேவையான சூழ்நிலைகளை உரு-வாக்க வேண்டும். அயோத்தியில் கோயில் கட்டப்பட வேண்டும் என்பது இந்த நாட்டின் பெரும்பான் மையான மக்களின் விருப்பத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாக உள்ளது. பொது மக்கள் கருத்தை இந்த நாட்டின் பெரும்பான்-மை-யான மக்களின் கருத்தை நாம் புறக்கணிக்கக் கூடாது

இவ்வாறு அப்போது கர-சேவையை ஆதரித்து ஒருமைப்-பாட்டு மன்றக் கூட்டத்திலேயே பேசியவர்தான் ஜெயலலிதா. அதனால்தான் தற்போது லிபரான் கமிஷன் அறிக்கையில் கசிவு என்றெல்லாம் கூறி, அந்தப் பழியை நண்பர் ப.சிதம்பரம் அவர்கள் மீது போட்டு, அவரை பதவி விலகச் செய்ய வேண்டுமென்றெல்லாம் அறிக்கை விடுகிறார்.

பாபர் மசூதியின் முழுக் கட்டிட-மும் மாலை 5 மணிக்குள் இடித்துத் தள்ளப்பட்டது. இந்தியா முழுவதும் அதற்கு கடுமையான எதிர்ப்பு தோன்றியதால் தான் கரசேவையை ஆதரிக்கவே இல்லையென்று ஜெயலலிதா ஒரு பல்டி அடித்தார். தமிழ் ஈழம் பற்றி அடித்த பல்டி-போல; அது வேறு கதை. அதை-யெல்லாம் அப்படியே மறந்துவிட்டு அல்லது மக்கள் மறந்திருப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் ஜெயலலிதா இப்போது மத்திய உள்துறை அமைச்-சர் திரு.சிதம்பரம் அவர்களை வெளியேற்ற வேண்டும் என்கிறார்.

ஒரு ஆட்சியின் சார்பில் ஒவ்-வொரு சம்பவத்தின்போது கமிஷன் நியமிப்பதும், அந்தக் கமிஷன் அதற்கான அறிக்கையினை அரசுக்-குத் தாக்கல் செய்வதும் பொதுவான நடைமுறை. அப்படி வெளியிடப்-படு-வதற்கு முன்பு அந்த அறிக்கைகள் எதிர்க்கட்சியினரால் வெளியிடப்-பட்டு-விடுவதும் உண்டு. அதற்கோர் உதாரணம் கூற வேண்டுமேயானால் _ 26-.11.-1980 அன்று திருச்செந்-தூர் கோயில் வளாக விடுதியில் அறநிலையத் துறையின் உதவி ஆணையாளராக இருந்த சுப்பிர-மணிய பிள்ளை, அப்போது ஆளுங் கட்சியாக இருந்த அ.தி.மு.க.வைச் சேர்ந்த சில அறங்காவலர்களால் படுகொலை செய்யப்பட்டு அதற்கு தற்கொலை என்று பெயர் சூட்டி மறைத்திடப் பார்த்தபோது, தி.மு. கழகம் போர்க் குரல் கொடுத்தது. இந்தச் சம்பவம் குறித்து முதல் அமைச்சர் எம்.ஜி.ஆர். அரசினால் அமைக்கப்பட்டு விசாரணை நடத்திய நீதிபதி சி.ஜெ.ஆர். பால். அவர் அரசாங்கத்திற்குக் கொடுத்த அறிக்கை தங்களுக்குச் சாதகமாக இல்லை என்பதால், அரசு அதனை வெளியிடாது இருந்த நேரத்தில், நீதிபதி பால் அவர்களின் அறிக்கையின் நகல் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் என்ற முறையில் எனக்குக் கிடைத்ததால், அந்த அறிக்கையின் நகல்களை 24-.11.-1981 அன்று ஏடுகள் மூலமாக நான் வெளியிட்டேன். 13.-2.-1982 அன்று சட்டப் பேரவையில் பால் கமிஷன் அறிக்கை மீதான விவாதம் நடை பெற்றபோது, கழகத்தின் சார்பில் பேசிய நான் – நீதிபதி பால் அவர்களின் அறிக்கை எவ்வாறு வெளியானது, அதற்கு யாரைப் பழி வாங்குவது என்பதைப் பற்றியெல்லாம் அரசு நேரத்தைச் செலவிடாமல், அந்த அறிக்கையிலே கூறியிருப்பது என்ன என்பதிலே கவனம் செலுத்த வேண்டும். உண்மையான குற்றவாளிகள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டேன்.

அரசின் சார்பில் அந்த வழக்கை குற்றப் புலனாய்வுத் துறை மீண்டும் விசாரித்த பிறகுதான் பரிசீலிக்க வேண்டுமென்று சொன்ன போது, தி.மு. கழகம் அவையிலிருந்து வெளி நடப்பு செய்தது. அப்போது முதலமைச்சராக இருந்த எம்.ஜி.ஆர். எழுந்து, திருச்செந்-தூர் கோவில் அறங்காவலர்கள் தங்-களுடைய பதவி விலகல் கடிதங்களை அனுப்பியிருப்பதாக அப்போதுதான் அவைக்கு தகவலைச் சொன்னார். அதன் பின்னரும் நடவடிக்கை எதுவும் எடுக்காத காரணத்தால், 15.-2.-1982 அன்று மது-ரை-யிலிருந்து நானும் கழகத் தோழர்களும் திருச்செந்தூர் வரை நீதி கேட்டு நெடிய பயணம் நடத்தினோம் என்பது வரலாறு.

லிபரான் கமிஷன் அறிக்கை கசிந்து விட்டது எனக் கூறி, அதற்குப் பொறுப்-பேற்று மத்திய உள்துறை அமைச்சர் ப.சிதம்பரம் அவர்கள் வெளியேற வேண்டும் அல்லது வெளியேற்றப் பட-வேண்டும் என்று முழங்குகின்றாரே ஜெயலலிதா, அப்போது நீதிபதி பால் கமிஷன் அறிக்கை வெளியான போது அப்போது ஆட்சியிலே இருந்த முதல-மைச்சரோ அல்லது அமைச்சர்களோ யாராவது அதற்கு தார்மீகப் பொறுப்-பேற்று பதவி விலகினார்களா அல்லது விலக்கப்பட்டார்களா என்பதையும் தெரிவித்திருந்தால் அது பொருத்தமாக இருந்திருக்கும்.

2 பதில்கள் to “சிதம்பரம் மீது சீற்றம் ஏன்? கலைஞர் கேள்வி!”

  1. vedaprakash Says:

    சிதம்பரம் மீது சீற்றம் ஏன்? கலைஞர் கேள்வி
    (முதலமைச்சர் கலைஞர் எழுதிய கடிதத்தின் முக்கிய பகுதி)

    http://viduthalai.periyar.org.in/20091128/news07.html

    முதலமைச்சர் கலைஞர் எழுதிய கடிதத்தின் முக்கிய பகுதி என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள்.

    அப்படியென்றால், முழு கடிதம் கூறுவது என்ன?

    அக்கடிதம் வெளியிடப்பட்டதா?

  2. குப்புசாமி Says:

    ஹாங்,

    இந்த ஆளுக்கு வேறே வேலையே இல்லை.

    லெட்டர் எழுதியே, இருக்கிற காலத்தை தள்ளிவிடலாம்னு பார்க்கறாப்போல

    என்ன நடக்கும், ஒன்னும் நடக்காது!

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: